وقتی دادگاه برای کسی قرار تعویق مراقبتی صادر میکند، میتواند او را ملزم به انجام یک یا چند کار مشخص کند. این کارها طوری طراحی شدهاند که هم به اصلاح فرد کمک کنند و هم نظم زندگی خودش و خانوادهاش را به هم نریزند. مثلاً دادگاه میتواند دستور بدهد که فرد یک حرفه یاد بگیرد یا سر کار مشخصی برود، در جای خاصی زندگی کند یا از جایی دور بماند، برای درمان بیماری یا ترک اعتیاد اقدام کند، نفقه کسانی که قانوناً باید خرجشان را بدهد بپردازد، از رانندگی با بعضی یا همه وسایل نقلیه موتوری منع شود، شغلی که به جرمش ربط داشته را تعطیل کند یا ابزار آن را استفاده نکند، با همدستان یا قربانی جرمش ارتباط نداشته باشد، یا در دورههای آموزشی، تربیتی، اخلاقی، مذهبی، تحصیلی یا ورزشی شرکت کند. این دستورها فقط در مدت تعویق مجازات اجرا میشوند و دادگاه بر اساس نوع جرم، شخصیت فرد و شرایط زندگیاش تصمیم میگیرد کدامها را اعمال کند. هدف این است که بدون فرستادن فرد به زندان، او را به راه درست برگرداند و از تکرار جرم جلوگیری کند. اگر فرد از این دستورها سرپیچی کند، دادگاه میتواند تعویق را لغو کرده و مجازات اصلی را اجرا نماید.