این ماده دربارهی دزدی دادههای رایانهای یا دیجیتال دیگران است، مثل عکس، فیلم، سند، نرمافزار یا هر فایلی که برای صاحبش ارزش داشته باشد. اگر کسی بدون اجازه این دادهها را برای خودش بردارد یا کپی کند، دو حالت دارد: اول اینکه خود دادهها هنوز پیش صاحب اصلیاش باقی مانده باشد (مثلاً فقط یک کپی برداشته باشد) که در این صورت فقط جریمهی نقدی از دو میلیون تا شانزده میلیون و پانصد هزار تومان برایش در نظر گرفته شده. دوم اینکه دادهها از دست صاحبش خارج شود (مثلاً پاک یا منتقل شود) که مجازات سنگینتر است: از نود و یک روز تا یک سال حبس، یا جریمهی شش میلیون و ششصد هزار تا بیست و شش میلیون و چهارصد هزار تومان، یا هر دو مجازات با هم. منظور از «ربودن داده» همان دسترسی غیرمجاز و برداشتن اطلاعاتی است که مالکیتش از آن دیگری است، حتی اگر ارزش مالی چندانی نداشته باشد. قانون در اینجا فرقی بین دادههای شخصی، محرمانه یا تجاری نگذاشته و هر نوع دادهای را شامل میشود. دادگاه با توجه به شرایط پرونده میتواند یکی از گزینههای حبس، جریمه یا هر دو را انتخاب کند.