این ماده درباره پرداخت دیه در دو نوع جنایت غیرعمدی صحبت میکند: خطای محض و شبهعمد. در خطای محض که نه قصد فعل وجود دارد و نه قصد نتیجه، پرداختکننده دیه (مثلاً مرتکب یا بیمه) باید هر سال یک سوم از کل دیه را بپردازد. در شبهعمد که قصد فعل هست ولی قصد نتیجه نیست، هر سال نیمی از دیه باید پرداخت شود. این اقساط سالانه به این معناست که پرداخت دیه در این موارد میتواند در طول سه سال (برای خطای محض) یا دو سال (برای شبهعمد) انجام شود، مگر اینکه طرفین توافق دیگری داشته باشند.