این ماده به مواردی میپردازد که در هنگام اجرای مجازاتهایی مانند قصاص عضو، تعزیر یا حد (که موجب مرگ نیستند)، برای محکومعلیه اتفاقی بیفتد که منجر به مرگ یا آسیب بیشتر از حد تعیینشده در حکم شود. قانونگذار در اینجا مسئولیت را بر اساس تقصیر یا عمدی بودن عمل مجری حکم تقسیم کرده است. اگر مجری حکم عمداً یا بر اثر بیاحتیاطی باعث مرگ یا آسیب اضافی شود، خودش طبق قانون مجازات میشود: در صورت قتل عمدی، قصاص و در صورت صدمه، دیه یا قصاص عضو به عهده اوست. اما اگر این اتفاق بدون تقصیر مجری حکم رخ دهد، وضعیت فرق میکند. در مجازاتهای قصاص و حد که هدفشان سلب حیات نیست، هیچ ضمان و مسئولیتی متوجه مجری نخواهد بود. در مجازاتهای تعزیری اما، دیه آسیب واردشده یا دیه قتلی که ناخواسته رخ داده، از بیتالمال پرداخت میشود تا خانواده محکومعلیه بیجبران نماند. تبصره هم میگوید اگر خود محکومعلیه با رفتارش باعث آسیب اضافی شده باشد (مثلاً در حین اجرا حرکت کند و ضربه به جای نادرست بخورد)، هیچکس مسئول نیست.