در مواردی که قتل رخ داده اما نه شاهد عینی وجود دارد و نه مدرک دیگری برای اثبات جنایت، قانون راهی به نام «لوث» پیشبینی کرده است. لوث یعنی اوضاع و قرائن بهگونهای باشد که احتمال ارتکاب قتل توسط متهم قوی باشد، مثلاً متهم با سلاح قتلآور در صحنه جرم دیده شود. در چنین شرایطی اگر قتل عمدی ادعا شود، اولیای دم میتوانند با سوگند خوردن پنجاه مرد و اگر قتل غیرعمدی باشد با سوگند بیست و پنج مرد، ادعای خود را اثبات کنند و دیه را دریافت نمایند. این شیوه اثبات فقط زمانی کاربرد دارد که هیچ دلیل دیگری (مانند شهادت شهود یا اقرار) در پرونده نباشد و در عین حال قرائن به نفع اولیای دم باشد. در واقع قانونگذار با این روش خواسته است در مواردی که رسیدگی به جرم به بنبست میخورد، از تضییع حق اولیای دم جلوگیری کند. توجه داشته باشید که در قتل عمدی در صورت اثبات از این طریق، قصاص اجرا نمیشود و تنها دیه پرداخت میگردد.