این ماده حکم وضعیتی را روشن میکند که در آن، خودِ قربانی (اگر زنده باشد و توانایی تصمیمگیری داشته باشد) یا همهٔ اولیای دم (یعنی کسانی که حق قصاص دارند، مثل ورثهٔ مقتول) قبل از اجرای قصاص یا حتی در میان اجرای آن، از حق خود بگذرند و قاتل را ببخشند. در این صورت، قصاص بلافاصله متوقف میشود. نکتهٔ مهم این است که این افراد اگر در حین اجرای قصاص باعث آسیب دیگری به قاتل شده باشند (مثلاً در حین اجرای حکم، ضربهٔ بیشتری به او وارد کرده باشند)، مسئول جبران آن خسارت نیستند. یعنی بخشش آنان به معنای پذیرش مسئولیت خسارتهای احتمالی وارد شده به قاتل نیست. اما اگر فقط برخی از اولیای دم از قصاص بگذرند یا با قاتل مصالحه کنند و دیگران همچنان خواهان قصاص باشند، حکم فرق میکند. در این حالت، آن دسته از اولیای دم که هنوز خواهان قصاص هستند، قبل از اجرای حکم باید سهم اولیای دم گذشتکننده یا مصالحهکننده را بپردازند. این سهم بسته به مورد میتواند به خود آن اولیای دم پرداخت شود یا به قاتل. به عبارت دیگر، اگر برخی از شاکیان رضایت دهند، بقیهٔ خواهانان قصاص باید سهم آنان را خریداری کنند تا بتوانند حکم قصاص را به اجرا بگذارند.