این حکم مربوط به مواردی است که قصاص دندان اجرا میشود، یعنی در برابر جنایت عمدی علیه دندان فردی، دندان فرد خاطی به عنوان قصاص کشیده میشود. اما گاهی پیش میآید که دندان خاطی پس از کشیده شدن، دوباره میروید و رشد میکند. در این حالت، بزهدیده (کسی که جنایت بر او واقع شده) حق ندارد دوباره تقاضای قصاص کند و دندان تازهرویده را هم بکشد. دلیل این قانون این است که با اجرای اولین قصاص، حق قصاص یک بار ساقط شده و جنایتکار دیگر دندان اصلی خود را از دست داده است. رویش مجدد دندان یک اتفاق طبیعی است و نباید باعث شود که مجازات دو بار اجرا شود. پس بزهدیده فقط میتواند همان یک بار قصاص را انجام دهد و پس از آن، دیگر حقی برای قصاص دوباره ندارد. از نظر عملی، اگر دندان مرتکب پس از قصاص دوباره بروید، بزهدیده نمیتواند ادعای جدیدی مطرح کند و پرونده برای همیشه بسته میشود. این حکم اختصاص به دندان دارد و برای سایر اعضای بدن که قابلیت رویش مجدد ندارند، قابل تسری نیست.