این ماده به وضعیتی میپردازد که چند نفر به طور قطعی مرتکب قتل عمد شدهاند، اما معلوم نیست کدام قاتل، کدام مقتول را کشته است. مثلاً دو نفر دو نفر را میکشند و مشخص نیست هر کدام از قاتلها مسئول مرگ کدام یک از مقتولان است. در چنین حالتی، اگر خانواده هر دو مقتول خواهان قصاص باشند، هر دو قاتل اعدام میشوند. اما اگر خانواده یکی از مقتولان به هر دلیلی حق قصاص نداشته باشند یا از حق خود بگذرند، دیگر نمیتوان قاتل مشخصی را برای مقتول دیگر قصاص کرد. در این صورت، حق قصاص خانواده مقتول دیگر هم به پرداخت دیه تبدیل میشود. طبق تبصره این ماده، همین قاعده در مورد جراحتهای عمدی هم اجرا میشود، به شرطی که نوع آسیب وارد شده به همه قربانیان یکسان باشد. مثلاً اگر دو نفر هر دو دست راست دو نفر دیگر را قطع کنند، و معلوم نباشد هر کدام به کدام قربانی آسیب زده، اگر همه قربانیان خواهان قصاص باشند، هر دو عامل قصاص میشوند. ولی اگر آسیبهای وارد شده به هر قربانی متفاوت باشد، مثلاً یک نفر دست و دیگری پا از دست داده باشد، دیگر قصاص ممکن نیست و حکم به پرداخت دیه تبدیل میشود، حتی اگر همه قربانیان خواهان قصاص باشند.