قسامه نوعی سوگند دستهجمعی است که در برخی دعاوی کیفری مثل قتل یا جراحت به کار میرود. این ماده میگوید هر کسی که در فرآیند قسامه سوگند یاد میکند باید همان شرایطی را رعایت کند که در بخش کلیات قانون مجازات اسلامی برای سوگند معمولی تعیین شده است. یعنی سوگندخورنده باید عاقل، بالغ، قاصد و مختار باشد و سوگند را به نام خداوند بجا آورد. همچنین سوگند دروغ یا بدون اطلاع از حقیقت، اعتبار ندارد و میتواند عواقب شرعی و قانونی داشته باشد. در عمل، این ماده تضمین میکند که قسامه هم مثل هر سوگند دیگری با ضوابط مشخصی انجام شود و از سوءاستفاده جلوگیری کند. مثلاً اگر کسی در قسامه شرکت کند اما شرایط عمومی سوگند را نداشته باشد (مثل دیوانه یا کودک غیرممیز)، سوگندش باطل است و تأثیری در اثبات یا نفی اتهام ندارد. بنابراین قاضی موظف است پیش از اجرای قسامه، اهلیت سوگندخورندگان را بررسی کند. به بیان دیگر، قانونگذار با این ارجاع خواسته است وحدت رویه ایجاد کند و از وضع قواعد جداگانه برای قسامه خودداری کرده. هر شرطی که در بخش کلیات برای صحت سوگند آمده، بدون کم و کاست در قسامه هم جاری است. این کار هم از پیچیدگی قانون میکاهد و هم حقوق طرفین دعوا را بهتر حفظ میکند.