وقتی در یک پرونده جنایی نشانههای قوی (لوث) علیه متهم وجود دارد، اما شاکی نمیتواند یا نمیخواهد قسامه (سوگند جمعی برای اثبات دعوا) اقامه کند، میتواند از متهم بخواهد که سوگند بخورد که از اصل جنایت یا جزئیات آن اطلاعی ندارد. این یک راهکار قانونی برای روشن شدن موضوع بدون نیاز به قسامه است. اگر متهم سوگند بخورد که از اصل جنایت بیخبر است، پرونده متوقف میشود و متهم بدون سپردن تأمین آزاد میشود. اما اگر سوگند او فقط مربوط به جزئیات جنایت (مثلاً نوع سلاح یا شدت جراحت) باشد، فقط همان بخش از دعوا متوقف میماند. در هر دو حالت، اگر متهم از سوگند خوردن خودداری کند و شاکی سوگند بخورد که متهم از موضوع باخبر است، ادعای ناآگاهی متهم رد میشود. پس از رد ادعای ناآگاهی، شاکی میتواند دوباره درخواست قسامه از متهم کند. اگر متهم باز هم از اقامه قسامه سر باز زند، دادگاه او را به پرداخت دیه محکوم میکند. این ماده در واقع مسیر قانونی را برای مواردی باز میگذارد که شاکی به دلایلی نتواند قسامه کند، اما همچنان بتواند از متهم بخواهد با سوگند یا قسامه تکلیف پرونده را روشن کند.