قسامه یکی از راههای اثبات جنایت در دادگاههای ایران است. این روش بیشتر زمانی به کار میآید که مدارک معمولی مثل شهادت دو مرد عادل یا اقرار متهم در دسترس نباشد. در قسامه، جمعی از افراد سوگند یاد میکنند که ادعای خود را تأیید کنند و تعداد سوگندها بسته به نوع جنایت و موضوع دعوا متفاوت است. این حکم در کنار سایر راههای اثباتی که در کتاب اول قانون مجازات اسلامی آمده (مانند اقرار، شهادت و علم قاضی) قرار میگیرد. یعنی قسامه یک روش مستقل و مکمل است و دادگاه میتواند حتی اگر سایر ادله ناقص باشند، با استفاده از قسامه رأی صادر کند. نتیجه عملی این ماده این است که در دعوای جنایی، اگر شاکی نتواند با دو شاهد یا اقرار متهم حرف خود را ثابت کند، میتواند از قسامه استفاده کند. البته قواعد دقیق قسامه مانند تعداد سوگندها و شرایط سوگندخورندگان در مواد بعدی قانون مشخص شده است.