این ماده درباره قصاص در جنایتهای عمدی میان مسلمانان و غیرمسلمانان است. اگر یک غیرمسلمان (چه ذمی، مستأمن یا معاهد باشد و چه نباشد) به یک مسلمان یا هرکسی که در پناه حکومت اسلامی است آسیب عمدی بزند، قصاص برای او ثابت است و فرقی نمیکند که از چه دین یا گرایش فکری باشد. اما برعکسش صادق نیست: اگر مسلمان یا فرد تحت حمایت (ذمی، مستأمن، معاهد) به غیرمسلمانی که در هیچیک از این دستهها قرار ندارد جنایت بزند، قصاص نمیشود و فقط به مجازات تعزیری محکوم میگردد. تبصره اول میگوید غیرمسلمانانی که از اهل کتاب یا تحت پناه نیستند ولی تابعیت ایران دارند یا با مجوز قانونی وارد کشور شدهاند، از نظر قانونی حکم مستأمن را دارند و مشمول حمایت هستند. تبصره دوم هم حالتی را میگوید که مجنیعلیه غیرمسلمان است و مرتکب پیش از اجرای قصاص مسلمان میشود: در این صورت قصاص ساقط میشود اما باید دیه بدهد و مجازات تعزیری هم میخورد.