این ماده شرایطی را توضیح میدهد که فردی با چند ضربه عمدی، هم باعث جراحتهای متعدد و هم مرگ قربانی میشود. در چنین حالتی، باید دید کدام ضربهها مستقیماً در مرگ نقش داشتهاند و کدامها بیتأثیر بودهاند. اگر برخی ضربهها هیچ نقشی در مرگ نداشته باشند، مرتکب هم قصاص نفس میشود و هم برای آن جراحتهای بیتأثیر، قصاص عضو یا دیه میدهد. اما اگر مجموع ضربهها با هم باعث مرگ شدهاند، موضوع فرق میکند. در این صورت، اگر ضربهها پشت سر هم و پیاپی زده شده باشند، قانون همه آنها را یک ضربه حساب میکند و فقط قصاص نفس اجرا میشود. اما اگر ضربهها متوالی نباشند، یعنی فاصلهای بین آنها افتاده باشد، مرتکب علاوه بر قصاص نفس، برای هر جراحتی که مستقیماً به مرگ منجر نشده نیز باید قصاص عضو یا دیه بپردازد. تبصره این ماده میگوید که احکام مواد ۲۹۶ تا ۲۹۹ در مواردی هم اجرا میشود که جراحت اولیه به بخش بیشتری از همان عضو یا به اعضای دیگر سرایت کند. مثلاً اگر ضربهای به دست باعث عفونت و قطع آن شود، باز هم این قواعد اعمال میشود.