نفی بلد، که همان تبعید یا دور کردن محکوم از محل سکونتش است، در جرائم محاربه حداقل مدت یک سال دارد. حتی اگر محارب پس از دستگیری توبه کند و از عمل خود پشیمان شود، باز هم نمیتواند کمتر از یک سال در تبعید بماند. اما اگر توبه نکند، مدت تبعید او محدود به یک سال نیست و تا زمانی که توبه نکرده، در تبعید باقی میماند. بنابراین، توبه در این حکم تأثیری در کاهش مدت تبعید ندارد، مگر اینکه پس از گذشت یک سال، توبه محرز شود.