این ماده به تعریف یکی از رفتارهای جنسی در قانون مجازات اسلامی یعنی تفخیذ میپردازد. تفخیذ در اصطلاح قانونی به عملی گفته میشود که فرد مذکر، اندام تناسلی خود را میان رانها یا روی نشیمنگاه (باسن) یک انسان مذکر دیگر قرار دهد و کاری به ورود یا عدم ورود کامل اندام نداشته باشد. این تعریف تنها شامل حالتی است که طرفین هر دو مرد باشند و رفتار یادشده بدون دخول واقعی صورت گیرد. بر اساس تبصره این ماده، اگر فرد اندام تناسلی خود را تا جایی وارد کند که کمتر از اندازه ختنهگاه (یعنی کمتر از آلت کامل) درون بدن طرف مقابل فرو رود، چنین عملی در حکم تفخیذ محسوب میشود و مشمول مجازاتهای تعیینشده برای تفخیذ خواهد بود. این تبصره تکلیف مواردی را روشن کرده که عمل به مرز دخول نزدیک است ولی از نظر قانونی، دخول کامل محسوب نمیشود. در نتیجه، مرتکب این رفتار نیز در معرض مجازاتهای مربوط به تفخیذ قرار میگیرد.