بر اساس این حکم، قوانین تشدید مجازات برای تکرار جرم - یعنی مواردی که فرد پس از یک محکومیت قطعی دوباره مرتکب جرم مشابه شود - در سه گروه از جرایم قابل اجرا نیستند. این سه گروه عبارتاند از جرایم سیاسی، جرایم مطبوعاتی و جرایمی که توسط اطفال (افراد زیر ۱۸ سال) انجام میشود. منظور از جرایم سیاسی، رفتارهایی است که با انگیزهٔ سیاسی و علیه ساختار حکومت یا سیاستهای آن انجام میگیرد و در قوانین مشخصی تعریف شدهاند. جرایم مطبوعاتی هم تخلفاتی هستند که از طریق انتشار مطالب در روزنامهها، خبرگزاریها یا سایر رسانههای چاپی و دیجیتال صورت میگیرند. نتیجهٔ این حکم آن است که اگر فردی به جرم سیاسی یا مطبوعاتی محکوم شود و بعد از آن دوباره مرتکب جرم مشابهی شود، دادگاه نمیتواند به استناد «تکرار جرم» مجازات سنگینتری برایش در نظر بگیرد. همین قاعده در مورد اطفال نیز صادق است؛ یعنی سابقهٔ محکومیت یک طفل، موجب تشدید مجازات در بزههای بعدی او نخواهد شد.