این ماده درباره سوءاستفاده از کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال در ارتکاب جرم است. اگر کسی از یک نابالغ به عنوان ابزار جرم استفاده کند – مثلاً او را وادار به دزدی یا حمل مواد مخدر کند – دادگاه او را به سنگینترین مجازاتی که برای آن جرم تعیین شده محکوم میکند، حتی اگر خودش مستقیماً عمل مجرمانه را انجام نداده باشد. این حکم برای مواردی است که جرم مستقیماً به استفادهکننده نسبت داده میشود. بخش دوم ماده به کسانی میپردازد که در جرمی که نابالغ مرتکب میشود نقش معاونت دارند – مانند تهیه ابزار یا راهنمایی کردن نوجوان برای سرقت. در این حالت نیز فرد معاون به بالاترین حد مجازاتی که قانون برای معاونت در آن جرم در نظر گرفته محکوم میشود. هدف از این قانون جلوگیری از بهرهکشی از کودکان در فعالیتهای مجرمانه و تشدید مجازات بزرگسالانی است که از آنها سوءاستفاده میکنند.