این ماده درباره وضعیتی صحبت میکند که چند نفر با هم دست به انجام یک جرم بزنند. مهم نیست که نقش هر کدام چقدر بوده یا اینکه کار یک نفر به تنهایی میتوانسته جرم را به وجود بیاورد یا نه. به محض اینکه رفتار همه آنها در کنار هم باعث وقوع جرم شود، همه آنها به عنوان شریک جرم شناخته میشوند و مجازات هر کدام دقیقاً مثل مجازات کسی است که خودش به تنهایی آن جرم را انجام داده باشد. این حکم هم برای جرایم عمدی و هم برای جرایم غیرعمدی (مثل تصادف رانندگی که چند نفر در آن مقصر باشند) صادق است. نکته مهم این است که در جرایم غیرعمدی، اگر تقصیر دو یا چند نفر باعث وقوع جرم شود، باز هم همه آنها شریک محسوب میشوند و مجازات هر کدام به اندازه مجازات کسی است که به تنهایی آن جرم را مرتکب شده باشد. اما یک استثنا وجود دارد: در مورد مجازاتهای حدی (مثل حد زنا یا سرقت)، قصاص (مثل قصاص نفس یا عضو) و دیه (خونبها) قواعد این ماده به طور کامل اجرا نمیشود و باید مقررات خاص هر یک از این مجازاتها که در کتابهای دوم، سوم و چهارم قانون مجازات اسلامی آمده، رعایت شود.