اگر کسی متهم به جرمی شود که مجازات آن حد است، اما در جرمهایی مثل محاربه، افساد فی الارض، سرقت و قذف نباشد، صرف این که قاضی شک کند یا شبههای برایش پیش بیاید، کافی است تا آن جرم ثابت نشده تلقی شود. یعنی نیازی نیست که متهم برای رفع این شبهه دلیل بیاورد یا ثابت کند که اتفاقی نیفتاده است. این قانون از متهم حمایت میکند و میگوید تا وقتی که دلیل محکم و روشنی وجود ندارد، نمیتوان کسی را به جرم حدی محکوم کرد. اما این قاعده برای جرایم محاربه، افساد فی الارض، سرقت و قذف فرق میکند و در آنها صرف شبهه باعث سقوط مجازات نمیشود.