این ماده به دادگاه اجازه میدهد که پس از سپری شدن بخشی از دوران نگهداری یک کودک یا نوجوان در کانون اصلاح و تربیت، حکم اولیه خود را بازبینی کند. شرط این بازبینی این است که گزارشهایی از وضعیت و رفتار آن کودک یا نوجوان در کانون به دست آمده باشد. دادگاه در این مرحله میتواند یکی از دو کار را انجام دهد: یا مدت باقیمانده از نگهداری را تا یک سوم کاهش دهد، یا اینکه نگهداری در کانون را به تحویل کودک یا نوجوان به ولی یا سرپرست قانونیاش تبدیل کند. اما این امکان زمانی فراهم است که کودک یا نوجوان دستکم یکپنجم از کل مدتی که دادگاه تعیین کرده را در کانون گذرانده باشد. برای مثال، اگر حکم اولیه پنج سال نگهداری باشد، پس از گذشت یک سال میتوان این درخواست را مطرح کرد. تصمیمی که دادگاه در این مرحله میگیرد، قطعی و غیرقابل اعتراض است. نکته مهم این است که این بازبینی و تغییر حکم، مانع از استفاده کودک یا نوجوان از نهادهایی مانند آزادی مشروط یا سایر تخفیفهای قانونی نمیشود. یعنی اگر شرایط قانونی برای آزادی مشروط یا تخفیف دیگر فراهم باشد، میتواند همزمان از این امتیازها نیز بهرهمند شود.