قانونگذار برای برخی از محکومان این امکان را فراهم کرده که اجرای مجازات آنها را به طور موقت معلق کند. این تعلیق میتواند دو شکل داشته باشد: یکی «ساده» که فقط مجازات به حالت تعویق در میآید بدون هیچ شرط اضافهای، و دیگری «مراقبتی» که دادگاه ضمن تعلیق اجرای مجازات، دستورهایی مانند معرفی مکرر به مقام قضائی یا انجام خدمات عمومی را نیز تعیین میکند. به بیان دیگر، در تعلیق مراقبتی، محکومعلیه زیر نظر نهادهای اجرایی یا قضائی قرار میگیرد تا رفتار خود را اصلاح کند. هر دو نوع تعلیق تابع همان ضوابطی است که برای تعویق صدور حکم وجود دارد؛ یعنی دادگاه باید شرایطی همچون فقدان سابقهٔ کیفری مؤثر و پیشبینی اصلاح مرتکب را احراز کند.