اگر شخصی بدون داشتن مجوز قانونی وارد یک سامانه رایانهای یا شبکه مخابراتی شود که با رمز عبور، فایروال یا هر ابزار امنیتی دیگری محافظت میشود، مرتکب جرم شده است. این قانون فقط دسترسی فیزیکی را شامل نمیشود؛ بلکه ورود به حساب کاربری، سرور، پایگاه داده یا هر فضای دیجیتالی که دارای حفاظ امنیتی است را نیز در بر میگیرد. منظور از «تدابیر امنیتی» هر نوع مانع فنی است که از ورود افراد غیرمجاز جلوگیری میکند، مانند رمز ورود، اثر انگشت یا نرمافزارهای امنیتی. نکته مهم این است که این جرم صرفاً با دسترسی غیرمجاز محقق میشود و نیازی به برداشتن اطلاعات یا آسیب زدن به سامانه نیست. حتی اگر شخص فقط وارد سامانه شود و کاری انجام ندهد، باز هم قابل مجازات است. مجازات این جرم بسته به نظر قاضی میتواند زندان از سه ماه تا یک سال، جریمه نقدی شصت و شش میلیون تا دویست و شصت و چهار میلیون ریال، یا هر دو باشد. این قانون برای همه افراد جامعه اعمال میشود و فرقی نمیکند که شخص هکر حرفهای باشد یا یک کاربر عادی که رمز عبور دیگری را حدس زده است. همچنین شرکتها و سازمانها باید بدانند که اگر کارمندشان بدون اجازه به سامانههای محافظتشده دسترسی پیدا کند، خود کارمند مسئول است و مجازات میشود.