فرض کنید در مرحله تجدیدنظر، دادگاه استان تشخیص دهد که برای روشن شدن موضوع، لازم است خود متهمی که در زندان به سر میبرد، در جلسه حاضر شود. در این صورت دادگاه به مسئول زندان دستور میدهد که آن فرد را برای حضور در دادگاه اعزام کند. این دستور الزامآور است و زندان باید آن را اجرا کند. حال اگر زندانی در شهری دور از محل دادگاه نگهداری شود، قانون راهکاری عملی پیشبینی کرده است. دادگاه میتواند با قاضیای که پرونده متهم زیر نظر اوست (مثلاً قاضی دادگاه بدوی یا دادسرا) هماهنگ کند و موافقت او را بگیرد. پس از کسب این موافقت، متهم را بهطور موقت به زندانی نزدیک دادگاه منتقل میکنند تا پس از پایان دادرسی تجدیدنظر، به زندان اولیه بازگردانده شود. این انتقال فقط برای مدت رسیدگی است و جنبه دائمی ندارد.