قانون، جرم مشهود را جرمی میداند که یا در مقابل چشم مأموران اجرا شود یا بلافاصله بعد از وقوع، آثار و نشانههای آن پیدا شود. مثلاً اگر مأمور پلیس خودش ببیند که کسی دزدی میکند، یا چند دقیقه بعد به محل برسد و ردپا یا ابزار جرم را ببیند، جرم مشهود است. همچنین اگر قربانی یا دو نفر که صحنه را دیدهاند، همان لحظه یا بلافاصله بعد از جرم، یک نفر خاص را به عنوان خاطی معرفی کنند، باز هم جرم مشهود محسوب میشود. موقعیتهای دیگری هم جرم را مشهود میکند: اگر ابزار جرم یا اموال دزدیده شده نزد متهم پیدا شود، یا متهم در حال فرار باشد یا دستگیر شود، یا خودش بیاید و اعتراف کند. حتی اگر جرم در خانه کسی رخ دهد و صاحبخانه فوراً از مأموران بخواهد وارد شوند، یا متهم ولگرد باشد و در آن محل بدنام باشد، جرم مشهود است. در این موارد، پلیس میتواند بدون حکم قضایی وارد عمل شود. یک نکته مهم: برای بعضی جرایم سنگین مثل قتل عمد یا آدمربایی، اگر مشهود باشند و پلیس در محل نباشد، هر شهروندی میتواند جلوی فرار خاطی را بگیرد و از صحنه جرم محافظت کند. تبصره دوم هم ولگرد را کسی تعریف میکند که خانه و شغل و درآمد مشخصی ندارد.