شخصی که از رأی دادگاه ناراضی است و میخواهد آن را در مرحله بالاتر (تجدیدنظر یا فرجامخواهی) به چالش بکشد، باید دادخواست یا درخواست خود را با رعایت شرایط قانونی تنظیم کند. اگر این درخواست نقصی داشته باشد – مثلاً مدارک لازم ضمیمه نشده باشد یا هزینه دادرسی پرداخت نشده باشد – مدیر دفتر دادگاه صادرکننده رأی نخستین موظف است ظرف دو روز به شخص اعلام کند که چه چیزهایی کم است و به او ده روز فرصت بدهد تا نواقص را برطرف کند. اگر شخص در این ده روز نقص را رفع نکند، یا اگر اصلاً درخواستش را خارج از مهلت قانونی (مثلاً بعد از بیست روز برای تجدیدنظر) داده باشد، مدیر دفتر پرونده را به نظر رئیس دادگاه میرساند. رئیس دادگاه در این دو حالت – نقص برطرفنشده یا تأخیر در تقدیم – یک «قرار» صادر میکند که معمولاً رد درخواست یا قرار عدم قابلیت رسیدگی است. این قرار قابل اعتراض است: اگر مربوط به تجدیدنظرخواهی باشد، در دادگاه تجدیدنظر استان و اگر مربوط به فرجامخواهی باشد، در دیوان عالی کشور قابل شکایت خواهد بود.