اگر شاکی و متهم هر دو به صورت کتبی و با امضای توافقنامهای اعلام کنند که از حق درخواست تجدیدنظر یا فرجامخواهی صرفنظر میکنند، دیگر نمیتوانند رأی صادرشده را در مراحل بالاتر به چالش بکشند. این توافق فقط در دو مورد بیاثر است: اگر اعتراض به صلاحیت دادگاه باشد یا اگر به صلاحیت قاضی که رأی را صادر کرده مربوط شود. در این دو حالت خاص، حتی با وجود توافق قبلی، امکان تجدیدنظر یا فرجامخواهی وجود دارد. منظور از «صلاحیت دادگاه» این است که آیا آن دادگاه اساساً حق رسیدگی به آن پرونده را داشته یا نه. «صلاحیت قاضی» هم به مواردی برمیگردد که قاضی به دلایل قانونی مانند قرابت با یکی از طرفین یا منافع شخصی، نباید در آن پرونده رأی میداد. در غیر این موارد، توافق کتبی طرفین برای ساقط کردن حق اعتراض، معتبر و لازمالاجرا است و دادگاههای بالاتر اعتراض آنها را نمیپذیرند.