این ماده شرایطی را توضیح میدهد که مأموران پلیس یا ضابطان دادگستری با یک وضعیت مشکوک روبرو میشوند، اما هنوز دلیل محکمی برای وقوع جرم ندارند. در چنین حالتی، مثلاً اگر فقط یک خبر ناشناس یا یک شایعه بیپایه درباره یک جرم دریافت کرده باشند، اجازه ندارند خودسرانه وارد عمل شوند و کسی را بازرسی بدنی یا خانهاش کنند، یا شخصی را برای بازجویی احضار یا بازداشت کنند. وظیفه آنها این است که ابتدا تحقیقات اولیه و غیررسمی انجام دهند، مثلاً با چند نفر صحبت کنند یا محل را زیر نظر بگیرند، و سپس نتیجه را به دادستان گزارش دهند. دادستان پس از دریافت گزارش، بر اساس محتوای آن تصمیم میگیرد. اگر گزارش نشان دهد که احتمال وقوع جرم جدی است، دستور تحقیقات تکمیلی و رسمی میدهد. در غیر این صورت، ممکن است پرونده را مختومه اعلام کند یا تصمیم دیگری مانند ارجاع به مراجع دیگر بگیرد. به این ترتیب، قانون جلوی اقدامات خودسرانه ضابطان را میگیرد و اختیار تصمیمگیری نهایی را در دست قاضی (دادستان) قرار میدهد.