بر اساس این ماده، برخی از آرای دادگاهها را میتوان در دیوان عالی کشور فرجامخواهی کرد. فرجامخواهی یعنی درخواست بررسی دوباره رأی توسط بالاترین مرجع قضایی کشور. این امکان برای جرایمی وجود دارد که مجازات آنها اعدام، قطع عضو، حبس ابد یا حبس درجه سه و بالاتر (یعنی حبسهای سنگین) باشد. همچنین اگر جنایتی عمدی علیه جسم کسی رخ دهد و دیه آن به نصف دیه کامل یا بیشتر برسد، رأی صادره قابل فرجامخواهی است. جرایم سیاسی و مطبوعاتی هم بدون توجه به میزان مجازات، مشمول این حکم هستند. تبصره این ماده یادآوری میکند که دیوان عالی کشور افزون بر رسیدگی فرجامی، وظایف نظارتی دیگری هم دارد که در اصل ۱۶۱ قانون اساسی آمده است. مثلاً نظارت بر اجرای صحیح قوانین در دادگاهها یا ایجاد وحدت رویه قضایی. بنابراین، این ماده محدودیتی برای آن وظایف ایجاد نمیکند و دیوان همچنان میتواند در چارچوب قانون اساسی به وظایف نظارتی خود ادامه دهد.