در رسیدگیهای کیفری که به اتهام بزرگسالان مربوط میشود، گاهی یک کودک یا نوجوان قربانی یا شاهد ماجراست. قانونگذار اجازه داده که اگر حضور این کودک در جلسه دادگاه به صلاحش نباشد و مثلاً باعث ترس، اضطراب یا آسیب روحی او شود، قاضی میتواند دستور دهد تمام یا بخشی از دادرسی بدون حضور او برگزار شود. این تصمیم کاملاً به تشخیص دادگاه و بر اساس مصلحت کودک گرفته میشود. نکته مهم این است که حتی اگر کودک در دادگاه حضور نداشته باشد، رأیی که صادر میشود از نظر قانونی «حضوری» محسوب میشود. یعنی کودک یا نماینده قانونی او نمیتوانند بعداً ادعا کنند که چون در جلسه نبودهاند رأی غیابی است و نیاز به ابلاغ دوباره یا اعتراض ویژه دارد. این حکم هم برای رأی محکومیت و هم برای برایت یا هر تصمیم دیگری صادق است. به عبارت دیگر، قانون هم از کودک محافظت کرده و او را در معرض فضای سنگین دادگاه قرار نمیدهد، هم از نظر شکلی رأی را معتبر و قابل اجرا میداند. تنها شرط این کار این است که دادگاه تشخیص دهد مصلحت کودک ایجاب میکند که در جلسه حاضر نباشد.