این ماده میگوید که وقتی یک کودک یا نوجوان (زیر ۱۸ سال) متهم به ارتکاب جرم میشود، دادگاه مخصوص اطفال و نوجوانان باید تاریخ جلسه دادگاه را تعیین کند و آن را به گروه مشخصی از افراد ابلاغ نماید. این افراد عبارتند از: پدر و مادر یا قیم قانونی آن کودک یا نوجوان، وکیل مدافع او، دادستان (نماینده دولت در دادگاه) و شخصی که از او شکایت کرده (شاکی). هدف این است که همه طرفهای درگیر از زمان برگزاری جلسه مطلع باشند. بر اساس تبصره اول، اگر در زمان رسیدگی مشخص شود که متهم به ۱۸ سال تمام رسیده است، دیگر نیازی به ابلاغ به والدین نیست و فقط به خود متهم یا وکیل او ابلاغ میشود. تبصره دوم یک استثناست: در جرائمی که مجازات نسبتاً سبکی دارند (تعزیری درجه شش، هفت و هشت) یا مجازاتشان حبس نیست، اگر خود متهم، والدین یا قیم او و همچنین وکیلش (در صورت داشتن وکیل) در دادگاه حاضر باشند و بخواهند که بدون تعیین وقت قبلی رسیدگی انجام شود و شرایط برای دادرسی هم مهیا باشد، دادگاه میتواند فوراً و همان لحظه به پرونده رسیدگی کند و رای بدهد. این قاعده برای تسریع در دادرسی و جلوگیری از تاخیر وضع شده است.