این حکم برای زمانی است که دادگاه کیفری یک به جرمی رسیدگی میکند که در حوزه قضائی دیگری رخ داده است. در چنین حالتی، وظایف دادسرا مثل حضور در دادگاه و دفاع از کیفرخواست بر عهده دادسرای همان جایی است که جرم در آن اتفاق افتاده، نه دادسرای محل تشکیل دادگاه. منظور از «دادسرا» همان نهاد تعقیب کیفری (دادستانی) است که مسئول جمعآوری دلیل و اقامه دعواست. پس اگر مثلاً جرمی در اصفهان رخ بدهد ولی دادگاه کیفری یک تهران به آن رسیدگی کند، این دادسرای اصفهان است که باید در جلسه محاکمه حاضر شود و از کیفرخواست دفاع کند. این قانون تضمین میکند که دانش محلی و آشنایی با اوضاع و احوال جرم از بین نرود و نماینده دادسرای محل وقوع جرم بتواند بهتر از اتهام دفاع کند.