این ماده درباره مرحلهای از دادرسی کیفری است که دادگاه پس از بررسی اولیه پرونده به این نتیجه میرسد که مدارک و ادله کافی است و پرونده آماده محاکمه است. در این حالت، قاضی بلافاصله تاریخی را برای جلسه رسیدگی تعیین میکند و دستور احضار همه کسانی را میدهد که حضورشان در دادگاه ضروری است - مانند متهم، شاکی، وکلا و شهود. تبصره این ماده یک استثنا را بیان میکند: اگر جرم از نوع جرائم سنگین مندرج در بندهای (الف)، (ب)، (پ) و (ت) ماده ۳۰۲ باشد - مثل جرائم علیه امنیت داخلی یا خارجی، آدمربایی یا بعضی مواد مخدر - دادگاه میتواند به جای احضار متهم با ابلاغ اخطاریه، دستور جلب او را برای روز محاکمه صادر کند. این اختیار برای جلوگیری از فرار یا مخفی شدن متهم در جرائم جدی در نظر گرفته شده است. در عمل، وقتی دادگاه تشخیص دهد که پرونده کامل است، فرایند دادرسی وارد مرحله اصلی میشود. اگر متهم از قبل بازداشت نباشد، در جرائم عادی با احضار نامه فراخوانده میشود، اما در جرائم ویژه ممکن است مستقیماً با قرار جلب به دادگاه آورده شود. این تصمیم به صلاحدید قاضی بستگی دارد و باید با توجه به اوضاع و احوال پرونده اتخاذ شود.