این ماده به بازپرس اجازه میدهد در مواقعی که جان یا امنیت بزهدیده، شاهد، مطلع، کسی که جرم را گزارش کرده یا خانوادههای آنها و حتی خانواده متهم در خطر تهدید قرار میگیرد، اقدامات پیشگیرانهای را به مأموران اجرایی (ضابطان دادگستری) دستور بدهد. منظور از اقدامات احتیاطی میتواند مواردی مانند محافظت فیزیکی، مخفی کردن موقت فرد یا محدود کردن دسترسی تهدیدکننده باشد. بازپرس بر اساس ضرورت و شدت خطر تصمیم میگیرد که چه تدبیری لازم است. ضابطان دادگستری هم موظفند این دستورها را بیچونوچرا اجرا کنند و نتیجه را به بازپرس گزارش دهند. اگر ضابطان از اجرای دستور سر باز بزنند یا گزارش ندهند، ممکن است با پیامدهای قانونی روبرو شوند.