وقتی جرمی با استفاده از رایانه، تلفن همراه یا هر دستگاه ارتباطی دیگر انجام میشود، مقام قضایی میتواند دستور دهد که آن دستگاه از کار بیفتد یا دسترسی به آن قطع شود تا امکان ادامه جرم یا پاک کردن مدارک از بین برود. این اقدام که «توقیف سامانه» نام دارد، باید به اندازه و متناسب با نقشی که آن دستگاه در جرم داشته انجام شود؛ مثلاً اگر فقط بخش کوچکی از جرم با یک گوشی انجام شده، نباید کل شبکه اینترنتی یا شرکت مخابراتی را مسدود کرد. روشهای قانونی برای توقیف سامانه سهگانه است: اول اینکه رمز عبور دستگاه را عوض میکنند تا مالک یا متهم دیگر نتواند وارد آن شود. دوم اینکه دستگاه را در همان جایی که هست (مثلاً دفتر کار) مهر و موم یا پلمب میکنند تا کسی به آن دست نزند. سوم هم این است که خود دستگاه را از صاحبش میگیرند و نزد مرجع قضایی نگه میدارند. هر کدام از این روشها با دستور قاضی و با رعایت تناسب جرم انتخاب میشود.