این اختیار که به دادگاه داده شده، مربوط به زمانی است که کیفرخواست صادر شده ولی دادگاه هنوز رأی نهایی را صادر نکرده. اگر در این فاصله معلوم شود متهم همان جرمی که برایش تحت تعقیب بوده را دوباره و در جایی دیگر تکرار کرده، دادگاه دو راه دارد: یا خودش مستقیم به آن جرم تازه هم رسیدگی میکند بدون اینکه پرونده را به دادسرا برگرداند، یا برای تحقیقات کاملتر پرونده را به دادسرا میفرستد. نکته مهم در عمل این است که جرم دوم باید «از همان نوع» جرم اول باشد؛ مثلاً اگر پرونده اصلی سرقت باشد و جرم جدید هم سرقت دیگر، این اختیار اعمال میشود. اما اگر جرم جدید از نوع دیگری باشد، دادگاه نمیتواند خودش به آن رسیدگی کند و باید پرونده را به دادسرا برگرداند. مزیت این حکم برای متهم این است که از دادرسی جداگانه و طولانیتر جلوگیری میکند و پروندههای مشابه در یک دادگاه جمع میشود. برای دادگاه هم این امکان وجود دارد که اگر تحقیقات درباره جرم جدید کامل و روشن است، بینیاز از ارسال به دادسرا، رأی واحد صادر کند.