این حکم به وضعیت کارکنان پایور نیروهای مسلح میپردازد که به دلیل فرار از خدمت تحت تعقیب قرار گرفتهاند. اگر این افراد بعد از فرار، خودشان را به یگان مربوطه معرفی کنند یا دستگیر شوند، حتی اگر به دلایلی مثل فوت متهم، عفو یا گذشت زمان (مرور زمان) پرونده آنها مختومه شود، این پایان تعقیب به معنای بخشودگی دوران فرار نیست. یعنی روزهایی که فرد فراری بوده است به عنوان خدمت رسمی محسوب نمیشود و هیچگونه حقوق، مزایا یا ارتقای پایهای بابت آن مدت به او تعلق نمیگیرد. در واقع، قانون صرفاً از تعقیب کیفری صرفنظر میکند، اما فرار را به خدمت تبدیل نمیکند.