اگر یک نظامی از خدمت خود فرار کند، تا زمانی که به یگان خود برنگردد و خود را به طور رسمی معرفی نکند، فرار او قطعی و ادامهدار به حساب میآید. یعنی هر روزی که برنگردد، همان روز هم در حال فرار است و این وضعیت تا لحظه مراجعه رسمی ادامه دارد. نکته مهم این است که قانون برای چنین افرادی قاعده مرور زمان را کنار گذاشته است. یعنی هر قدر هم از تاریخ فرار بگذرد، مثلاً ده یا بیست سال، دیگر نمیتوان گفت که به خاطر گذشت زمان دیگر نمیتوان او را تعقیب کرد یا مجازات کرد. دستگاه قضایی و نظامی هر زمان که این فرد را پیدا کند، میتواند او را به همان اتهام فرار از خدمت تحت پیگرد قرار دهد. این حکم مخصوص نظامیانی است که از یگان خود فرار کردهاند و تا زمانی که به طور رسمی خود را معرفی نکنند، شرایطشان تغییر نمیکند.