این ماده میگوید هرکس که درگیر یک پرونده کیفری میشود - چه متهم باشد، چه کسی که از جرم آسیب دیده (بزهدیده)، چه شاهد و یا هر شخص دیگری که به نوعی با پرونده ارتباط دارد - باید بداند در طول دادرسی چه حقوقی دارد. مثلاً حق سکوت، حق داشتن وکیل، یا حق دیدن مدارک پرونده. صرف گفتن این حقوق کافی نیست؛ قانون میخواهد دستگاه قضایی ابزارهایی را هم ایجاد کند که این حقوق واقعاً رعایت شوند و کسی نتواند آنها را نادیده بگیرد. در عمل، این یعنی دادگاهها و ضابطان دادگستری (مثل پلیس) موظفند در اولین برخورد با افراد، حقوقشان را به زبانی ساده و قابل فهم برایشان توضیح دهند. اگر این کار را نکنند، ممکن است دادرسی یا اقداماتشان از نظر قانونی معتبر نباشد. هدف این ماده این است که از سوءاستفاده از ناآگاهی افراد جلوگیری کند و دادرسی را عادلانهتر بسازد.