این حکم به وضعیتی میپردازد که یک کودک یا نوجوان در کانون اصلاح و تربیت، با رفتار خود روی دیگران تأثیر منفی میگذارد. در چنین حالتی، مدیران کانون موضوع را به قاضی دادگاه اطفال گزارش میدهند. اگر قاضی پس از بررسی تشخیص دهد که این کودک یا نوجوان واقعاً باعث فساد اخلاقی دیگران میشود، دستور میدهد او را در بخش دیگری از همان کانون، جدا از دیگران نگهداری کنند. هدف از این اقدام، پیشگیری از گسترش رفتارهای نادرست در میان کودکان و نوجوانان کانون است. این جداسازی موقتی است و تا زمانی ادامه مییابد که رفتار آن فرد اصلاح شود. پس از آنکه قاضی تشخیص داد اخلاق و رفتارش بهبود یافته، دستور بازگشت او به محل قبلی را صادر میکند. بنابراین، این تدبیر نوعی اقدام تأدیبی و تربیتی است، نه یک مجازات دائمی.