اگر در حکمی که صادر شده، مدت زمانی که متهم در بازداشت به سر برده (بازداشت قبلی) حساب نشده باشد، قاضیای که مسئول اجرای حکم است باید خودش این مدت را محاسبه کند. او برای این کار باید از همان روشها و معیارهایی استفاده کند که در مواد قبلی قانون (مواد ۵۱۵ و ۵۱۶) برای محاسبه و کسر بازداشت قبلی تعیین شده است. به زبان دیگر، این وظیفه قاضی اجرای احکام است که مطمئن شود روزهای بازداشت قبلی از مجازات اصلی کسر میشود، حتی اگر در خود حکم به آن اشاره نشده باشد. این کار معمولاً به نفع محکومعلیه است و مانع تحمل مجازات اضافی میشود.