قاضی اجرای احکام کیفری وقتی با وضعیتی روبرو میشود که هر چه تلاش میکند به محکومعلیه دسترسی پیدا نمیکند و همزمان احتمال میدهد که این شخص بخواهد از کشور فرار کند، میتواند برای جلوگیری از خروج وی از ایران دستور ممنوعالخروجی صادر کند. این دستور باید به مراجع ذیربط مانند پلیس و مرزها اعلام شود تا از خروج فرد جلوگیری به عمل آید. نکته کلیدی این است که این ممنوعالخروجی جنبه موقتی دارد و به محض اینکه محکومعلیه خودش مراجعه کند یا دستگیر شود، قاضی موظف است فوراً دستور لغو ممنوعالخروجی را صادر کند. یعنی این ابزار صرفاً برای جلوگیری از فرار و تضمین اجرای حکم به کار میرود و پس از حصول نتیجه، بیدرنگ برداشته میشود.