این ماده دربارهٔ مواردی است که مجازات فرد محکومعلیه حبس نباشد؛ مثل جزای نقدی، شلاق یا تبعید. در چنین شرایطی، اگر رئیس قوهٔ قضاییه با عفو یا تخفیف مجازات آن فرد موافقت کند و بخواهد این پیشنهاد را به رهبر بدهد، میتواند دستور توقف اجرای حکم را صادر کند. با این دستور، تا زمانی که نظر نهایی رهبر اعلام نشده، حکم اجرا نمیشود. نکتهٔ اصلی این است که این اختیار فقط برای مجازاتهای غیرحبس پیشبینی شده و رئیس قوهٔ قضاییه میتواند پیش از طرح موضوع در دفتر رهبری، از اجرای حکم جلوگیری کند. در عمل، این سازوکار به افراد محکوم فرصت میدهد تا درخواست عفو یا تخفیف آنها بدون تحمل اجرای مجازات، بررسی شود.