بر اساس این قانون، اصل بر این است که اجرای مجازاتها باید به صورت غیرعلنی و پشت درهای بسته انجام شود. این قاعده برای حفظ کرامت محکومعلیه و جلوگیری از بدنامیهای اجتماعی وضع شده است. با این حال، دادگاه در شرایط خاص میتواند حکم به اجرای علنی مجازات بدهد. این شرایط شامل مواردی میشود که قانون به صراحت اجرای علنی را الزامی کرده باشد، یا اینکه دادستان چنین پیشنهادی را مطرح کند و خود دادگاه نیز با توجه به عواملی مانند شدت آثار منفی جرم در جامعه، شیوه ارتکاب جرم، سابقه کیفری متهم و احتمال تکرار جرم توسط او یا دیگران، اجرای علنی را لازم بداند. نکته مهم این است که دادگاه نمیتواند به صرف تشخیص خود بدون ذکر دلیل، مجازات را علنی اجرا کند. بلکه باید این تصمیم را در رأی صادره به طور مشخص قید نماید و دلایل خود را برای ضرورت اجرای علنی مجازات بیان کند. این حکم شامل انواع مجازاتها از جمله حبس، شلاق و اعدام میشود و هدف آن ایجاد تعادل میان حفظ حرمت فردی و مصلحت اجتماعی در موارد خاص است.