این قانون میگوید هرگاه کسی بهعنوان مظنون بازداشت موقت شود (تحت نظر گرفته شود)، مأموران باید ظرف یک ساعت مشخصات کامل او مثل نام، شغل و آدرس را به همراه دلیل بازداشت به دادسرای محل گزارش دهند. دادستان موظف است این اطلاعات را در یک دفتر مخصوص و سیستم رایانهای ثبت کند و در پایان هر روز فهرست همه بازداشتشدگان موقت را به رئیس کل دادگستری استان بدهد تا آنجا هم ثبت شود. خانواده درجه یک فرد تحت نظر یعنی پدر و مادر، زن یا شوهر، فرزندان و خواهر و برادرش میتوانند با مراجعه به دادسرا یا دادگستری از وضعیت او باخبر شوند. این پاسخگویی به بستگان اجباری است ولی فقط تا جایی که آبروی اجتماعی و خانوادگی خود فرد تحت نظر را خراب نکند. مثلاً اگر علت بازداشت موضوعی بسیار خصوصی و شرمآور باشد، ممکن است جزئیات کامل به خانواده گفته نشود. هدف اصلی این ماده جلوگیری از بازداشتهای مخفیانه و بیخبر است. با ثبت همه موارد در دو مرجع جداگانه (دادسرا و دادگستری) و حق اطلاعیابی خانواده، سعی شده از سوءاستفاده احتمالی علیه متهم جلوگیری شود.