وقتی فردی درخواست اعاده دادرسی میدهد و دادگاه پس از بررسی کامل موضوع (نه صرفاً شکلی) به این نتیجه میرسد که درخواستش درست و موجه است، دادگاه دو کار انجام میدهد: اولاً حکم قبلی را باطل میکند و ثانیاً حکم جدیدی متناسب با اوضاع صادر میکند. یعنی صرف نقض حکم قدیم کافی نیست و باید حکم تازهای جایگزین شود. اگر درخواست اعاده دادرسی فقط بخشی از حکم را هدف گرفته باشد – مثلاً فقط مربوط به میزان دیه یا مجازات باشد – دادگاه هم تنها همان بخش را نقض یا اصلاح میکند و بقیه حکم به قوت خود باقی میماند. حکم جدیدی که دادگاه در این فرآیند صادر میکند، از نظر امکان تجدیدنظرخواهی یا فرجامخواهی تابع قواعد عمومی است؛ یعنی طرفین میتوانند علیه آن به مراجع بالاتر شکایت کنند، مگر اینکه قانون استثنایی ایجاد کرده باشد.