وقتی پروندهای که قبلاً برای آن حکم صادر شده دوباره در جریان محاکمه قرار میگیرد، اگر دلایل تازهای که ارائه شدهاند به قدری محکم و قاطع باشند که احتمال بیگناهی محکومعلیه یا اشتباه بودن حکم اولیه را تقویت کنند، دادگاه بلافاصله دستور میدهد که اجرای آن حکم قبلی متوقف شود. این دستور جنبه فوری دارد و نیازی به طی تشریفات طولانی نیست. منظور از «آثار و تبعات حکم اولی» پیامدهای عملی حکم صادرشده است؛ مثل زندانی شدن، پرداخت جریمه یا محرومیت از حقوق اجتماعی. با صدور قرار توقف، این پیامدها تا زمان روشن شدن نتیجه محاکمه جدید به حال تعلیق درمیآیند و پرونده طبق روال عادی دادرسی پیگیری میشود. این ماده در مواردی کاربرد دارد که پس از صدور حکم قطعی، دلایل تازهای کشف شود که میتواند بیاساس بودن حکم را نشان دهد. در چنین شرایطی، قانون برای جلوگیری از ادامه اشتباه قضایی، امکان توقف اجرای حکم را پیشبینی کرده است.