این حکم به دادگاه تکلیف میکند که محتوای جلسه دادرسی را در صورتجلسه ثبت کند. برای اظهارات دادستان یا نمایندهاش، فقط خلاصهای از گفتههایشان کافی است، اما برای اظهارات طرفین دعوا (شاکی، متهم یا وکلایشان)، شهود، کارشناسان و اهل خبره، عین سخنانشان باید بدون حذف یا تغییر در صورتجلسه نوشته شود. این تفاوت به دلیل جایگاه نظارتی دادستان و نیاز به حفظ تمام و کمال دفاعیات و نظرات طرفین و اشخاص متخصص است. تخلف از این حکم میتواند دلیلی برای نقض رأی در مراحل بالاتر باشد، زیرا دادگاه تجدیدنظر یا دیوان عالی کشور برای رسیدگی به اعتراض باید بداند دقیقاً چه گفتههایی در جلسه مطرح شده است. از این رو منشی دادگاه و قاضی مسئول صحت ثبت این اطلاعات هستند و در صورت ناقص یا نادرست بودن صورتجلسه، ممکن است با ضمانتاجراهای انتظامی یا قانونی مواجه شوند.