وقتی شاهد در دادگاه مشغول ادای شهادت است، هیچکس حق ندارد حرف او را قطع کند. این قانون برای این وضع شده تا شاهد بتواند بدون اضطراب یا فشار، هر آنچه میداند به طور کامل بگوید و حق او برای بیان شهادت تضمین شود. طرفهای دعوا (شاکی، متهم یا وکلای آنها) و همچنین دادستان میتوانند سوالات خود را از شاهد بپرسند، اما فقط با اجازه دادگاه. یعنی نمیتوانند خودسرانه و بدون نظم وارد صحبت شوند؛ بلکه باید از قاضی اجازه بگیرند تا سوالشان را مطرح کنند. اگر کسی بدون اجازه حرف بزند یا کلام شاهد را قطع کند، دادگاه میتواند او را تذکر دهد یا طبق مقررات رفتار کند.