این ماده میگوید هرگاه فردی در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال تمام شمسی داشته باشد، پرونده او حتماً باید در دادگاه اطفال و نوجوانان بررسی شود. منظور از «طفل» در اینجا کسی است که هنوز به بلوغ شرعی نرسیده باشد. حتی اگر در جریان دادرسی سن متهم از ۱۸ سال بگذرد، باز هم همان دادگاه اطفال به کار خود ادامه میدهد. ولی اگر هنوز دادرسی شروع نشده و متهم ۱۸ ساله شده باشد، پرونده به دادگاه کیفری بزرگسالان فرستاده میشود، با این تفاوت که متهم همچنان از تمام امتیازاتی که در دادگاه اطفال وجود دارد (مثل تشریفات ویژه و تخفیفها) برخوردار خواهد بود. برای کسانی که بالای ۱۸ سال هستند ولی جرمشان در سن کمتر از ۱۸ سال انجام شده و در دادگاه اطفال محکوم شدهاند، محل نگهداری آنها در بخش مخصوص جوانان در کانون اصلاح و تربیت تعیین شده است، نه در زندان بزرگسالان. این تفکیک به این دلیل است که حتی پس از ۱۸ سالگی، شرایط روحی و نیازهای تربیتی این افراد با زندانیان عادی متفاوت است.