بر اساس این ماده، محل تشکیل دادگاههای انقلاب در هر استان معمولاً مرکز آن استان است، ولی رئیس قوه قضائیه میتواند تشخیص دهد که در برخی شهرستانها نیز شعبهای از این دادگاه دایر شود. پس محدودیت جغرافیایی خاصی وجود ندارد و بنا به صلاحدید بالاترین مقام قضایی کشور، شهرستانها هم میتوانند صاحب دادگاه انقلاب شوند. نحوه تشکیل دادگاه انقلاب بستگی به نوع جرم دارد. برای رسیدگی به جرائمی که مجازات آنها در بندهای (الف)، (ب)، (پ) و (ت) ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری آمده – مانند جرائم منافی عفت با مجازات سنگین یا جرائم علیه امنیت – دادگاه با یک رئیس و دو مستشار (جمعاً سه قاضی) تشکیل میشود و حتی اگر یکی از آنها نباشد، حضور دو عضو برای رسمیت جلسه کافی است. اما برای سایر جرائم، دادگاه تنها با حضور یک قاضی (رئیس، دادرس علیالبدل یا یک مستشار) تشکیل میشود. تبصره این ماده میگوید هرگاه دادگاه انقلاب با تعدد قاضی (سه نفره) به پروندهای رسیدگی کند، همان مقررات دادرسی دادگاه کیفری یک در آن رعایت میشود. یعنی تشریفات دادرسی، صدور رأی و امکان تجدیدنظرخواهی در این موارد دقیقاً مانند دادگاه کیفری یک خواهد بود.